درباره ما

وبسایت کدسرا که در سال 1395 راه اندازی شد، عملا تلاش دارد به لحاظ فنی و فکری، یک بستر پاسخگو به غالب نیازهای جامعه معماری ایران ارائه دهد، امکان بارگذاری پروژه های حرفه ای و دانشجویی با کمترین محدودیتی، اطلاع رسانی در زمینه برگزاری مسابقات و کارگاه های اموزشی و درسْگفتارها و همچنین ارائه محتوای تئوریک انتقادی نسبت به معماری و شهرسازی به مثابه یک دیسیپلین، از اهداف کلان ولی کوتاه مدت و غالبا تکنیکی کدسرا بوده اند.

قوانین

ضمن تشکر از انتخاب فروشگاه معماری کَدسرا، از آنجا که استفاده از این سایت به هر شکل به معنای قبول شرایط مندرج در بخش قوانین استفاده از سایت است، لطفاً آن را به دقت مطالعه فرمایید. توجه داشته باشید کلیه اصول و رویه‏‌های کدسرا منطبق با قوانین جمهوری اسلامی ایران، قانون تجارت الکترونیک و قانون حمایت از حقوق مصرف کننده است و متعاقبا کاربر نیز موظف به رعایت قوانین مرتبط با کاربر است. خواهشمندیم قبل از استفاده از مطالب و پروژه های سایت برگه قوانین را مطالعه فرمایید.  

طراحی ویلا‌ ی ۵۹۹ در شهرک خانه دریا در مازندران

خانه » ویلای مدرن » طراحی ویلا‌ ی ۵۹۹ در شهرک خانه دریا در مازندران

طراحی ویلا‌ ی ۵۹۹ در شهرک خانه دریا در مازندران

طراحی ویلا‌ ی شماره ۵۹۹ در زمینی با مساحت ۶۲۳ مترمربع در شهر ساحلی خانه دریا (بین محمودآباد و سرخ‌رود) در استان مازندران انجام شده است. در اردیبهشت ۱۳۹۰ این زمین برای اولین بار مورد بررسی قرار گرفت و فرآیند طراحی آن تا مهر ماه همان سال به طول انجامید. با توجه به شرایط آب وهوایی، ساخت و ساز این پروژه در خرداد ۱۳۹۱ آغاز شد.

محدودیت ها و الزامات طراحی
وقتی که در مورد طراحی ویلا‌ سخن به میان می آوریم، باور عموم بر این است که معمار در عملی کردن رویاهای بیکران و پیاده کردن ایده های استثنایی خود کمتر با محدودیت روبرو هستند، اما در حقیقت قوانین و مقررات شهری آن قدر زیاد است که طراحی یک ویلا را به طرز چشمگیری سخت تر می کند. چون که معمار از یک طرف با مقررات و دستورالعمل های نقشه کشی روبه‌رو است، از طرف دیگر باید انتظارات کارفرما از ویلای مورد نظرش را برآورده سازد. شهرک ساحلی “خانه دریا” از آن دسته شهرهایی است که دستورالعمل شهرسازی دقیقی داشته و شامل موقعیت ساختمان، ارتفاع مجاز، سطح اشغال و پی است. در بین اینها، موقعیت ساختمان (یک چهارگوش ۱۰ تا ۱۸ مترمربعی)، ارتفاع مجاز (حداکثر ۷٫۵ متر تا بلندترین نقطه بام) و حداقل فضای گشایش نسبت به محوطه همسایه، محدویت های بیشتری پیش پای طراح می گذارد. بنابراین شیوه ای که در طراحی ویلا‌ در پیش گرفته می شود باید ساده و در چهارچوب قوانین و مقررات باشد.

شکل گیری ایده
رفع مشکلات مربوط به شرایط اقلیمی با تعریف جدیدی از بام شیروانی که متفاوت از بام های کلاسیک هرمی شکل است، تامین نور کافی به داخل ساختمان با توجه به شمالی-جنوبی بودن بنا، و همچنین تامین منظره قابل قبول به نظر گرفتن محدودیت هایی که قبلا اشاره شد، همگی چالش هایی بودند که کانسپت های طرح اولیه را تحت تاثیر قرار می داد. تمایلات کارفرما هم مورد بررسی قرار گرفت؛ عملکرد، دوام و سهولت نگهداری مهمترین مسئله برای او بود چون این ویلا برای وی استفاده کم و فصلی داشت و به نظر می رسید که بچه هایش برای او هدف اصلی این پروژه بودند.
با چنین تاکیدی بر عملکرد و با توجه به ویژگی های محیطی استان مازندران، ساحل از همان ابتدا مسئله حیاتی و حائز اهمیتی برای کارفرما بود؛ بام شیروانی، قرار گرفتن ساختمان بر روی صفحات فلزی، استفاده از گشایش های خیلی بزرگ در محور شمالی-جنوبی در جهت جریان باد، منظره و نورگیری و همچنین انتخاب مصالح مناسب آب و هوای شمال، همگی عوامل تعیین کننده چهارچوب طرح بودند.

طراحی ویلا‌ ۵۹۹ در شهرک خانه دریا

به دلیل اینکه هیچ گزینه دیگری غیر از بام شیروانی در طراحی ویلا‌ در دسترس نبود، لذا تصمیم گرفتیم تعریف متفاوتی از آن ارائه دهیم و از انتخاب شیروانی های دو یا چند طرفه خودداری کنیم. با این اوصاف، ما نیز حجم اول ساختمان را از زمین جدا کرده و سطح پیوسته ای به شکل یک صفحه تاشده از غرب به شرق به وجود آورده و دور آن پیچاندیم، در نتیجه حداقل شیب لازم برای بام شیروانی (۱۵%) محفوظ می ماند. طبقه همکف که عمدتا از دیوارهای شیشه ای تشکیل شده، از کناره به سمت داخل کار شده تا به تعلیق حجم بالایی افزوده و مشکلات ناشی از شرایط جوی منطقه در این ویلا را حل کند.
ادامه طراحی ویلا‌ از نمای برشی و کل حجم ساختمان دوباره از سر گرفته شد و برای اینکه طرح کمتر فشرده و متراکم شود، آن را از درازا برش دادند. در نتیجه طبقه اول به واسطه یک فضای خالیِ میانی به دو نصف تقسیم شد. پس از آن برای تکرار خطوط سطح شیب دار بام در راستای برش طولی ساختمان و تقویت طراحی بنا، بخش بالایی بالاتر از نیمه پایینی قرار گرفته و برای دسترسی به راهروی بین دو حجم، از شیب مسقف واقع در بیرون از سازه اصلی و از روی پاسیوی غربی عبور کردیم. اجرای این روش در پروژه‌ی “ویلای ۵۹۹ خانه دریا” بسیار حائز اهمیت است و این شیوه تنها قسمتی است که دو حجم را از طریق آنچه که شبیه به یک پل شیشه‌ای شیب دار بوده به هم وصل می کند. علاوه بر این، قرار گرفتن یک نورگیر در بالای فضای خالی و ایجاد نور و سایه در طول روز و در داخل ساختمان، کیفیت بصری باشکوهی در این ویلای ساحلی را می آفریند. رفت وآمد عمودی در بین طبقات از طریق رمپی که در پل شیشه‌ای بین دو حجم شمالی و جنوبی و در کنار راهرو واقع شده انجام می پذیرد. هم رفت وآمد عمودی و هم افقی، در داخل ساختمان و در دو طرف فضای خالی واقع در بین ساختمان انجام می گیرد.

سازمان دهی فضا
در ارائه طرح‌های اولیه در طراحی ویلا‌ ، دو نکته مورد بررسی قرار گرفت:
امتداد فضا در داخل و بیرون؛ همان طور که انتظار می رود یک راه ارتباطی مناسب با بیرون ساختمان در یک ویلای تفریحی، اندکی عقب نشینی، وجود پنجره‌های روشن در بخش شمالی و جنوبی وشرقی در طبقه همکف و دسترسی مسیر به حیاط، همه این ها علاوه بر جداسازی ساختمان از سطح زمین و القای حس معلق بودن، به نیازهای درخواستی کارفرما پاسخ داده است. راهروی سبز با دو ردیف نخل که در شمال ساختمان واقع شده به عنوان یکی از نیروهای تاثیرگذار در این طرح به حساب می آید و به دنبال آن، تراس بزرگ طبقه اول و سپس اتاق اصلی رو به منظره نخل طراحی شد.این تراس و تراس شمالی با فضاهای بازشان، داخل را به محیط بیرون وصل می کنند.
ما به دنبال شیوه‌ای متفاوت برای سازمان دهی ساختمان های دوطبقه‌ای هستیم که فضای خصوصی آن ها در طبقه بالا و بقیه فضاها در طبقه همکف هستند. در این رابطه، پس از بازبینی چند مورد و با قرار دادن فضای استخر و رفع مشکل تراس جنوبی در طبقه اول، هم نبض و جریان زندگی را به آن جا منتقل کردیم و هم چشم انداز باشکوهی رو به منظره اطراف فراهم کردیم.
در طبقه اول، بخش خدماتی در مرکز قرار دارد. ورودی، آشپزخانه، راه پله و اتاق خواب ها همگی در اینجا واقع شده اند تا سطح دسترسی مناسبی داشته باشند. دو بخش شمالی و جنوبی برای غذاخوری، پذیرایی و اتاق تماشای تلویزیون در نظر گرفته شده است.

موفقیت‌های این پروژه
عدم استفاده مداوم و همیشگی کارفرما از این ویلای ساحلی دلیل عمده معمار برای انتخاب چنین شیوه طراحی ویلا‌ بود و آن را در بخش اول همین مبحث مورد بررسی قرار دادیم به گونه ای که:
یک فضای انعطاف پذیر هم برای محیط زندگی و هم برای محیط اطراف فراهم آمده است؛ همچنین تغییر مختصات مکانی در هر زمانی، امکان تغییر کیفیت فضایی متفاوتی را در اختیار ساکنین می گذارد. این امر باعث شده که انگیزه‌ای برای نقل مکان از فضای شهرنشینی به این ویلا باشد.
ایجاد فضایی با پس زمینه‌ی کاملا سبز به شکلی که کل سازه طوری به نظر می رسد که انگار خود بخشی از همان منظره سبز بوده و بام ویلا که تنها با یک سقف و یک دیوار شیشه‌ای پوشیده شده، با لبه های شیروانی‌اش پیرامون ویلا را محصور کرده است. در طول روز داخل ویلا غرق در نور آفتاب می شود و پنجره‌های رو به چشم انداز اطراف، انرژی بیشتری را برای زندگی جذب کرده و در شب همین منظره چشم را نوازش می دهد.
تمایز و حس کنجکاوی برای کشف فضاها یکی از نکات اصلی این پروژه است. وجود فضاهای خالی در قسمت های مختلف، رمپ شیشه‌ای و اختلاف سطح ارتفاع (در یکی از دو بخش ساختمان) همگی روی این نکته انگشت می گذارند. نوک درختان بامبو و نیزار از راه یک شکاف باریک و با عبور از رمپ شیشه‌ای که نور آفتاب صبحگاهی بر آن می تابد خود را به اتاق اصلی در طبقه بالا رسانده و هم زمان با آن با تابش خورشید به درون ساختمان حس خاصی به فرد دست می دهد. این فضا هم برای ما و هم برای کارفرما که این طرح را قبلا بارها و بارها دیده‌اند، حس کنجکاوی و کشف فضاها را در پی داشته است.
در این پروژه طراحی ویلا‌ ، سطح دسترسی به راهروهای شیشه‌ای و آویزان و رفت و آمد در آن، روح زندگی را در خانه و اطراف آن دمیده است.
ما سعی کردیم تا کل ساختمان علیرغم متفاوت بودنِ بافت معماری پیرامونش، از ماهیت تفریحی خود دور نشده و حس ویلای ساحلی را به فرد منتقل کند. اگرچه تمامی ویلاهای شمال با سیستم هرمی شکل و سقف های شیب دار متداول در آن منطقه ساخته نشده‌اند، اما در عین متمایز بودنش، با محیط پیرامون خود همخوانی دارد.
مرتب بودن و نظم فضایی کافی؛ فضاهای خدماتی در مرکز پلان به گونه ای قرار گرفته که دسترسی از شمال و جنوب با کمترین فاصله و ارتباط آسان بین فضای خدماتی و منزل امکان پذیر است.
پیوستگی و امتداد فضای داخل و بیرون ساختمان و تجاوز این دو فضا به محدوده همدیگر؛ این امر با به کارگیری مصالح ساختمانی مشترک و نفوذ لایه های بیرونی به عمق فضاهای داخلی به شکل شکاف های باریک و همچنین با مسطح بودن سطح زمین و تعدی به حریم درون سازه عملی شده است.

سازه و سیستم نصب
در ابتدا قرار بود که سازه بتنی بوده و تیغه های زیادی داشته باشد؛ بنابراین ستون ها از طبقه اول حذف شده و یک لایه بتنی به جای آن به صورت افقی تزریق شد. اما در میانه راه و اواسط مراحل طراحی، طبق خواسته کارفرما برای کاهش هزینه‌ها و سهولت اجرا، پروژه به یک سازه بتنی تیر و دال تغییر یافت. برای اینکه دیوارها را حذف کنیم ابعاد ستون ها بزرگ تر شده و اطمینان حاصل کردیم که همه این ستون ها در جای دیوارها قرار گرفته‌اند. حداکثر میزان پیش رفتگی در طبقه اول ۲ متر بوده و در پایان کار، بام به شکل یک تیرک کامپوزیتی شیب دار به همراه پروفیل های فلزی با پوشش ورقه‌ای از کار در می آمد. رز این طراحی ویلا‌ راه پله و شیب آن به صورت سازه‌های فلزی بیرون زده‌ای هستند که با بتن به هم متصل شده‌اند.
برای سرمایش و گرمایش ویلا از پکیج های فن کوئیل‌داری استفاده شده که دارای پانل‌های پوششی توکار هستند. این پانل‌ها برای ما که می خواستیم کولرها در معرض دید نباشند بسیار حائز اهمیت بود.

مصالح ساختمانی
موضوع اصلی در اینجا در رابطه با به کارگیری مصالح به صورت پیوسته از بیرون به داخل و همچنین استفاده از مصالحی است که با بافت پس زمینه هماهنگ بوده و از شلوغی و تعدد مصالح جلوگیری شود. در این راستا، چوب اشباع شده برای ما بهترین گزینه است چون که از دوام بسیار بالایی جهت استفاده در بیرون برخوردار است و هم اینکه با کل نمای پروژه همخوانی دارد. سنگ یکی دیگر از مصالحی بود که در فضای داخل و بیرون مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به کانسپت پروژه، مصالح شیشه‌ای و تیره به طور وسیعی در طبقه همکف به کار رفته است تا که تعلیق فضای سفید بالایی (طبقه اول) را در مجاورت رنگ تیره تشدید کند.


مکان: شهر ساحلی خط دریا از توابع محمودآباد در استان مازندران
مماران ارشد: نیما میرزامحمدی، امین فردوسی
تیم طراح: وحید مقیمی
سال: ۱۳۹۲-۱۳۹۰
مساحت زمین: ۶۲۳ مترمربع
مساحت ساخت طبقه همکف: ۱۴۵ مترمربع
زیربنای کل: ۳۱۰ مترمربع
کاربری: مسکونی
سازه: هومن فرخی
مشاور برق و تاسیسات: مهندس عیوقی
تیم اجرایی: نیما میرزامحمدی، امین فردوسی
پیمانکار: محمد لقائی

2017-04-25T02:23:03+00:00

ثبت ديدگاه

*